معرفی دفتر ارزیابی و بهبود عملکرد

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۸/۶/۹ | 
بهبود مستمر عملکرد سازمانها، نیروی عظیم هم‌افزایی ایجاد می‌کند که این نیروها می‌تواند پشتیبان برنامه رشد و توسعه و ایجاد فرصت‌های تعالی سازمانی شود. به همین دلیل دولتها، سازمانها و مؤسسات، تلاش پیش برنده‌ای را در این مورد اعمال می‌کنند. بدون بررسی و کسب آگاهی از میزان پیشرفت و دستیابی به اهداف و بدون شناسایی چالشهای پیش روی سازمان و کسب بازخور و اطلاع از میزان اجرای سیاستهای تدوین شده و شناسایی مواردی که به بهبود جدّی نیاز دارند، بهبود مستمر عملکرد سازمان‌ها میسر نخواهد شد. لازمه‌ی تمامی موارد مذکور، ارزیابی و اندازه‌گیری عملکرد است.
ارزیابی عملکرد می‌تواند با دو رویکرد حدّاقلی و حدّاکثری صورت پذیرد. تفاوت دو رویکرد مذکور در نوع هدفی است که در راستای تحقّق آن برنامه ارزیابی مورد اجرا قرار می‌گیرد. در رویکرد حدّاقلی هدف از انجام طرح‌های ارزیابی، مستندسازی داده‌ها، اطلاعات و تجربیات یا دانش سازمانی است. هر چند از این رویکرد تحت عنوان «حدّاقلی» یاد شده است اما موضوع مستندسازی و «مدیریت دانش» سازمانی از جمله موضوعات اساسی سازمان‌های امروزی محسوب می‌شود. در رویکرد حدّاکثری هدف از انجام طرح‌های ارزیابی صرفاً گردآوری داده‌ها نبوده و بلکه «بهبود عملکردِ» سازمانی به عنوان هدف اصلی دنبال می‌شود. اتّخاذ هر کدام از رویکردهای مذکور بسته به میزان بلوغ سازمان‌ها در چرخه عمرشان دارد اما به هر حال باید توجّه داشت که «ارزیابی» یک ابزار، برنامه و یا وسیله است و نه هدف.

دفعات مشاهده: 430 بار | دفعات چاپ: 115 بار | دفعات ارسال به دیگران: 0 بار | 0 نظر