عضو هیئت علمی دانشگاه در مصاحبه با روابط عمومی: کاربردی‌سازی آموخته‌های دانشگاهی در جامعه

 | تاریخ ارسال: 1401/9/16 | 
دکتر مرتضی جوان‌علی آذر، عضو هیئت علمی دانشکده معارف اسلامی و مدیریت دانشگاه امام صادق علیه‌السلام، در گفت‌و‌گو با روابط عمومی دانشگاه به‌مناسبت روز دانشجو، به تبیین وظایف اصلی یک دانشجو در شرایط کنونی کشور پرداخت و از پیوند آموخته‌های دانشگاهی وی با رویدادهای اجتماعی سخن گفت. متن این مصاحبه به شرح زیر است:

انتظارات به‌جا از دانشجویان
نکته‌ای مقدماتی که لازم است مورد توجه قرار بگیرد، این است که دانشجو، دانشجو است؛ مانند نهالی است که در زمینی غرس شده و قرار است به بار بنشیند و میوه بدهد و جامعه و دیگران از این میوه‌ها استفاده کنند. نمی‌توان انتظار داشت قبل از آنکه این درخت به مرحله باروری برسد، ما بتوانیم میوه را از درخت بچینیم. از همین رو ما نمی‌توانیم از دانشجویان انتظار حل مسائل کلان اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را داشته باشیم. مثلاً اگر ما مشکل اقتصادی داریم، نمی‌توانیم از دانشجویان انتظار داشته باشیم که آن‌ها مطالعه کنند و برای مشکلات اقتصادی کشور راه‌حل ارائه بدهند و مسائل به این‌ترتیب حل شوند. یا در هر حوزه دیگری نیز نمی‌توانیم این انتظارات را از دانشجویان داشته باشیم. البته آن‌ها می‌توانند اقداماتی را انجام دهند که بعداً به آن‌ها می‌پردازم. اما نکته اول این است که نمی‌توان تمام انتظارات را از دانشجو داشت.

وظیفه یادگیری و دانش‌اندوزی
وظیفه اصلی هر دانشجو این است که در هر شرایطی سیر علمی و عملی و آموزشی خودش را ادامه دهد. به همین خاطر هم می‌توان گفت این وقایع هم برای دانشجویی که می‌تواند از فرصت‌ها به‌خوبی استفاده کند، زمینه را برای سرعت سیر او ایجاد می کند. مثلاً یک دانشجوی رشته فرهنگ و ارتباطات، مدیریت، علوم سیاسی یا هر رشته دیگر، وقتی با وقایعی اجتماعی مرتبط با رشته‌ی تحصیلی خود مواجه می‌شود، به‌طور طبیعی بسیار بهتر می‌تواند با توجه  به آموخته‌های خویش، آن وقایع  را تحلیل کند و وقایع را بر آموخته های نظری انطباق بدهد. اگر دانشجوی رشته فرهنگ و ارتباطات توانمند باشد، با توجه به محتواهای بسیار زیادی که این ایام علیه جمهوری اسلامی ایران تولید شده، می‌تواند بررسی کند که دشمنان این کشور با چه تکنیک‌هایی کار می‌کنند و این خود می‌تواند منجر به رشد آن دانشجو بشود. یا اگر دانشجوی رشته مدیریت در مورد مدیریت شرایط کنونی فکر کند، می تواند منجر به رشد او شود، چرا که طبیعتا دانشجوی مدیریت به این فکر می‌کند که با جامعه چگونه می‌توان تعامل کرد، چه اموری جامعه را خشمگین می‌کند، چه اقداماتی جامعه را آرام می‌کند و چگونه می‌توان یک جریان اجتماعی را رهبری و هدایت کرد تا به آرامش برسد.

وظیفه اهتمام به وقایع اجتماعی
اگر دانشجویی تصور کند صرفاً با مطالعه کتاب، موفق خواهد شد، قطعاً این‌گونه نیست. شاید فردی با صِرف مطالعه، دانشجوی موفقی در رشته فیزیک بشود، ولی دانشجوی علوم اجتماعی باید به اجتماع توجه نماید. بنابراین مسائل اجتماعی فرصت‌هایی هستند تا ما آموخته‌هایی را که از کتاب‌ها و در کلاس‌ها کسب کرده‌ایم، بر وقایع اجتماعی تطبیق دهیم و ببینیم چه میزان آن آموخته‌ها را درست فهمیده‌ایم و این آموخته‌هایی که بر اساس تئوری‌هایی در کشورهای دیگر تولید شده‌اند، چه قدر در کشور ما قابل انطباق هستند. دانشجویان با این تلاش برای فهم عمیق تر وقایع اجتماعی می توانند سرعت بیشتری در سیر آموزشی خود ایجاد کنند.

وظیفه تجزیه و تحلیل وقایع جامعه
نکته بعدی این است که دانشجویان به تناسب آموخته‌ها و تجزیه‌ و تحلیلی که در فضای روز و شرایط جامعه دارند، می‌توانند یادداشت‌هایی را بنویسند؛ یعنی از مرحله کسی که صرفاً منفعل است و داده‌هایی را می‌بیند و آن‌ها را برای خودش تحلیل می‌کند، کم‌کم وارد مرحله فعال‌تری شوند و سعی کنند در مجامعی که عضو هستند - مانند گروه های موجود در فضای مجازی، جمع‌های حضوری و غیره - تحلیل‌های علمی خودشان را ارائه بدهند و بازخورد نسبت به آن‌ها را بشنوند. این چرخه بازخورد همیشه یادگیری را تکمیل می‌نماید و این دومین زمینه یادگیری برای دانشجو را فراهم می‌کند.

وظیفه کنشگری در سطح اجتماع
وظیفه بعدی این است که از مرحله نظر جدا شوند و مقداری به کنشگری بپردازند. یعنی در مرحله سوم دانشجو باید وارد کنشگری اجتماعی شود، مخاطب‌شناسی کند و کارهایش را برای بستگان و نزدیکان خود ارسال کند. متأسفانه جریان انقلابی در کشور رسانه ندارد. اگر تصور کنیم که صداوسیما به عنوان یک رسانه در دست ماست، در حقیقت این‌طور نیست و در این‌گونه جنگ‌ها صدا و سیما چندان کارآمد نیست. برخی از مردم به صداوسیما زیاد توجه ندارند. امروزه رسانه بیشتر اینستاگرام، توییتر و گروه‌ها و کانال‌هایی است که در شبکه‌های اجتماعی مجازی شکل گرفته اند و مثلاً چند میلیون دنبال‌کننده دارند. این‌ها رسانه واقعی هستند که وقتی مطلبی را مطرح می‌کنند، دیده می‌شود.

جمع‌بندی
به عنوان جمع بندی می توان گفت دانشجویان می توانند از چهار منظر با وقایع اجتماعی ارتباط بگیرند. یکی این که تحلیل وقایع جامعه منجر به سرعت سیر علمی آموزشی آنها می‌‍شود؛ دوم آن‌که اگر بتوانیم مسائل را بنویسیم، خود نوشتن منجر به رشد علمی خواهد شد و می‌تواند بخشی از حل یک مسئله باشد؛ سوم آنکه بازخوردهایی که به ما می‌رسد، می‌تواند کار ما را تکمیل‌تر کند؛ و چهارم کنشگری به شکل مویرگی و شنیدن بازخورد از کسانی است که ممکن است با ما هم‌فکر نباشند ولی به دلیلی با ما در ارتباط هستند و قرار نیست که این ارتباط قطع شود.
در نتیجه، اگر دانشجویی در این حوزه‌ها وارد شود، آن کاری را که باید انجام می‌داده، انجام داده است؛ به‌اندازه کافی یاد گرفته و به‌اندازه‌ای که یاد گرفته، توانسته است به جامعه بازخورد بدهد و خودش را برای تحلیل‌های بهتر و قوی‌تر آماده سازد و در سطح مورد انتظار - چه حضوری 
و چه مجازی - کنشگری داشته است.



CAPTCHA

دفعات مشاهده: 138 بار   |   دفعات چاپ: 23 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر